Kalkulator podatku PCC online

Oblicz podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) dla umowy sprzedaży nieruchomości, samochodu, umowy pożyczki lub spółki. Wyniki zgodne z ustawą o PCC.

Oblicz podatek PCC

Wpisz wartość transakcji, aby zobaczyć wynik.

Czym jest podatek PCC i kto go płaci?

Podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) to podatek pobierany od określonych umów zawieranych między osobami fizycznymi i prawnymi, gdy transakcja nie podlega VAT. Reguluje go ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Jakie czynności podlegają PCC?

  • Umowy sprzedaży rzeczy i praw majątkowych (nieruchomości, samochody, udziały)
  • Umowy zamiany rzeczy i praw
  • Umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych co do gatunku
  • Ustanowienie hipoteki na nieruchomości
  • Umowy spółki i ich zmiany (podwyższenie kapitału)
  • Umowy dożywocia, depozytu nieprawidłowego, dział spadku

Kto płaci PCC?

Co do zasady PCC płaci kupujący (nabywca). Przy umowie pożyczki – pożyczkobiorca. Przy ustanowieniu hipoteki – właściciel nieruchomości. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą zawarcia umowy.

Jak obliczyć PCC?

PCC = Podstawa opodatkowania × Stawka PCC

Podstawą jest wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego. Urząd skarbowy może zakwestionować zaniżoną wartość.

  • Nieruchomości (rynek wtórny): 2% wartości rynkowej
  • 6. i kolejny lokal mieszkalny: 6% (od 1.09.2023)
  • Rzeczy ruchome (samochód, maszyna): 2% (przy wartości powyżej 1000 zł)
  • Pożyczka pieniędzy: 0,5% kwoty pożyczki
  • Umowa spółki / zmiana umowy: 0,5% wkładów / podwyższenia kapitału
  • Hipoteka – wierzytelność oznaczona: 0,1% kwoty zabezpieczenia
  • Hipoteka – wierzytelność nieoznaczona: stała kwota 19 zł

Kiedy składać PCC-3?

Deklarację PCC-3 należy złożyć i zapłacić podatek w ciągu 14 dni od dnia zawarcia umowy, w urzędzie skarbowym właściwym dla miejsca zamieszkania kupującego. Możliwe jest też złożenie deklaracji elektronicznie przez portal e-Deklaracje.

Kiedy nie płaci się PCC?

  • Zakup nieruchomości z rynku pierwotnego (deweloper płaci VAT)
  • Pożyczka od najbliższej rodziny – po spełnieniu warunków zgłoszenia (SD-Z2)
  • Rzeczy ruchome o wartości do 1000 zł
  • Darowizny (te rozlicza się przez formularz SD-3)

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Przy zakupie mieszkania z rynku wtórnego podatek PCC płaci kupujący (nabywca). Stawka wynosi 2% wartości rynkowej nieruchomości. Podatek jest rozliczany na formularzu PCC-3, który należy złożyć w ciągu 14 dni od daty zawarcia umowy sprzedaży. Notariusz może pobrać PCC w trakcie podpisywania aktu notarialnego.
PCC od samochodu (jako rzeczy ruchomej) wynosi 2% wartości rynkowej pojazdu. Obowiązek zapłaty PCC powstaje, gdy wartość samochodu przekracza 1000 zł – poniżej tej kwoty zakup jest zwolniony. Kupujący musi złożyć deklarację PCC-3 w ciągu 14 dni od podpisania umowy kupna-sprzedaży i samodzielnie odprowadzić podatek do urzędu skarbowego.
Tak, pożyczka od najbliższej rodziny jest zwolniona z PCC. Zwolnienie dotyczy pożyczek od: małżonka, dzieci, rodziców, dziadków, wnuków, pasierba, rodzeństwa, ojczyma i macochy. Warunkiem koniecznym jest złożenie formularza SD-Z2 w urzędzie skarbowym w ciągu 6 miesięcy od daty otrzymania pożyczki oraz udokumentowanie jej przekazania przelewem bankowym lub przekazem pocztowym.
Deklarację PCC-3 należy złożyć i zapłacić podatek w ciągu 14 dni od dnia zawarcia umowy cywilnoprawnej. Termin liczy się od dnia podpisania umowy, a nie od daty przeniesienia własności. Deklarację składa się w urzędzie skarbowym właściwym dla podatnika lub elektronicznie przez e-Deklaracje. Jeśli umowę sporządza notariusz, pobiera on PCC przy podpisaniu aktu.
Nie. Zakup nowego mieszkania bezpośrednio od dewelopera (podatnika VAT) podlega podatkowi VAT, a nie PCC. Zasada ta wynika z tego, że PCC i VAT wzajemnie się wykluczają – ta sama transakcja nie może podlegać obu podatkom jednocześnie. PCC dotyczy przede wszystkim zakupów na rynku wtórnym, czyli od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.
Stawka PCC 6% obowiązuje od 1 września 2023 r. i dotyczy nabycia co najmniej 6. lokalu mieszkalnego przez ten sam podmiot (tę samą osobę fizyczną lub prawną). Celem tej regulacji jest ograniczenie masowego skupowania mieszkań przez inwestorów, co wpływa na dostępność lokali na rynku. Przy zakupie 1.–5. lokalu nadal obowiązuje stawka standardowa 2%.